receptclinic

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) - objawy, rozpoznanie i zasady leczenia

Zdjęcie do artykułu: Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) - objawy, rozpoznanie i zasady leczenia
Konsultacja i dokumenty

CHAD, czyli choroba afektywna dwubiegunowa, to przewlekłe zaburzenie, w którym epizody depresji przeplatają się z epizodami manii lub hipomanii, a pomiędzy nimi nastrój często wraca do normy. Podstawą leczenia są stabilizatory nastroju, takie jak lit, oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne; lek przeciwdepresyjny podany bez takiej osłony może wywołać manię. Rozpoznanie stawia i leczenie dobiera psychiatra.

Na czym polega CHAD i jakie daje objawy

Choroba afektywna dwubiegunowa przebiega w epizodach. Charakterystyczne są okresy obniżonego nastroju, czyli depresji, oraz okresy nastroju podwyższonego lub drażliwego z nadmiarem energii, czyli manii albo jej łagodniejszej postaci, hipomanii. Pomiędzy epizodami wiele osób funkcjonuje dobrze, co bywa mylące zarówno dla otoczenia, jak i dla samego chorego.

W epizodzie manii pojawiają się zwykle:

  • podwyższony, euforyczny albo wyraźnie drażliwy nastrój, nieadekwatny do sytuacji;
  • zmniejszona potrzeba snu bez poczucia zmęczenia;
  • przyspieszony tok myślenia, słowotok, przeskakiwanie z tematu na temat;
  • zawyżona samoocena i poczucie wyjątkowych możliwości, w ciężkiej manii także urojenia;
  • ryzykowne decyzje: nadmierne wydatki, zaciąganie długów, porzucanie pracy, zachowania zagrażające zdrowiu.

Hipomania, depresja i epizody mieszane

Hipomania ma podobne cechy co mania, ale jest łagodniejsza i krótsza; nie prowadzi do poważnego rozpadu funkcjonowania ani do objawów psychotycznych. Bywa odbierana jako okres wyjątkowej produktywności, dlatego chorzy rzadko sami wspominają o niej lekarzowi.

Epizod depresji w CHAD przypomina depresję jednobiegunową: obniżony nastrój, utrata zainteresowań i zdolności odczuwania przyjemności, zmęczenie, zaburzenia snu i apetytu, poczucie winy, myśli rezygnacyjne lub samobójcze. Zdarzają się też epizody mieszane, w których objawy depresji i manii występują jednocześnie, np. przygnębienie z pobudzeniem i gonitwą myśli. Są szczególnie niebezpieczne, bo łączą cierpienie depresji z energią do działania.

Wyróżnia się chorobę afektywną dwubiegunową typu I, w której wystąpił co najmniej jeden epizod manii, oraz typu II, w której obok epizodów depresji pojawia się hipomania, ale nie pełna mania. Łagodniejszą, przewlekłą postacią wahań nastroju jest cyklotymia.

Skąd bierze się CHAD i czy jest dziedziczna

Przyczyny choroby afektywnej dwubiegunowej nie są w pełni poznane. Najlepiej udokumentowany jest udział czynników genetycznych: choroba wyraźnie częściej występuje u krewnych pierwszego stopnia osób chorych. Dziedziczy się jednak podatność, a nie samą chorobę. Wielu krewnych nigdy nie zachoruje, a CHAD może pojawić się także u osoby bez obciążenia w rodzinie.

Na ujawnienie się choroby i na nawroty wpływają czynniki środowiskowe: przewlekły stres i trudne wydarzenia życiowe, rozregulowany rytm dobowy i niedobór snu, np. przy pracy zmianowej, używanie alkoholu i substancji psychoaktywnych, a u kobiet okres poporodowy. Epizod manii może też wyzwolić lek przeciwdepresyjny przyjmowany bez stabilizatora nastroju.

Pierwsze objawy pojawiają się najczęściej u nastolatków i młodych dorosłych. Często pierwszy jest epizod depresji, dlatego od początku choroby do właściwego rozpoznania mija nieraz wiele lat.

Rozpoznanie CHAD i odróżnienie jej od depresji

Rozpoznanie choroby afektywnej dwubiegunowej stawia psychiatra. Nie ma badania krwi ani badania obrazowego, które by je potwierdzało; podstawą jest szczegółowy wywiad o przebiegu nastroju w ciągu całego życia, najlepiej uzupełniony relacją bliskiej osoby, która widziała pacjenta w okresie wzmożenia. Do psychiatry w ramach NFZ nie jest potrzebne skierowanie. Dorośli mogą też zgłosić się do centrum zdrowia psychicznego, jeśli działa w ich rejonie: przyjmuje ono bez skierowania i bez zapisu, przez punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny.

Od depresji jednobiegunowej CHAD odróżnia to, że w historii choroby jest przynajmniej jeden epizod manii lub hipomanii. Dlatego psychiatra przy każdej depresji pyta o okresy wyjątkowej energii, skróconego snu i nietypowej aktywności. Ma to znaczenie praktyczne, bo leczenie depresji w przebiegu CHAD wygląda inaczej.

W trakcie diagnozy lekarz zwykle:

  • zbiera wywiad o epizodach depresji i wzmożenia nastroju, ich długości i następstwach;
  • pyta o choroby afektywne i samobójstwa w rodzinie;
  • wyklucza przyczyny somatyczne i polekowe, m.in. choroby tarczycy oraz wpływ substancji psychoaktywnych;
  • ocenia ryzyko samobójcze i zaburzenia współwystępujące, takie jak zaburzenia lękowe, ADHD czy uzależnienia;
  • przed włączeniem leków zleca badania zależne od preparatu; przed leczeniem litem ChPL zaleca ocenę czynności tarczycy, nerek i serca (EKG) oraz oznaczenie sodu, glukozy i wapnia we krwi.

Dziennik nastroju i codzienna profilaktyka nawrotów

Pomocny bywa dziennik nastroju, w którym codziennie zapisuje się nastrój w prostej skali, długość snu, przyjęte leki i ważne wydarzenia. Ułatwia on psychiatrze rozpoznanie wzorca choroby, a później ocenę skuteczności leczenia. Pozwala też zauważyć wczesne sygnały nawrotu, zanim rozwinie się pełny epizod.

Na przebieg CHAD wpływa także codzienny tryb życia: stałe pory snu i wstawania, ograniczenie alkoholu i rezygnacja z substancji psychoaktywnych, rozsądne planowanie obciążeń w pracy. Warto ustalić z psychiatrą i z bliskimi, jakie zmiany zachowania są sygnałem ostrzegawczym, np. kilka nocy z wyraźnie skróconym snem bez zmęczenia, i co wtedy robić. Takie ustalenia, zapisane zawczasu, ułatwiają szybką reakcję w okresie, gdy krytycyzm wobec własnego stanu słabnie.

Leki stosowane w CHAD i rola psychoterapii

Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej jest zwykle długotrwałe i ma dwa cele: opanowanie bieżącego epizodu oraz zapobieganie kolejnym. Podstawą są leki stabilizujące nastrój i niektóre leki przeciwpsychotyczne. Psychoterapia i psychoedukacja ich nie zastępują, ale wyraźnie wzmacniają efekt leczenia. Wszystkie leki opisane poniżej mają kategorię Rp i nie są substancjami psychotropowymi w rozumieniu wykazu.

Lek lub metodaZastosowanie w CHADNa co zwrócić uwagę
Lit (węglan litu)Według ChPL lit jest wskazany w leczeniu epizodu maniakalnego oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej i zmniejszaniu nasilenia i częstości kolejnych epizodów manii.Lit ma mały współczynnik terapeutyczny, dlatego leczenie wymaga regularnych pomiarów stężenia litu we krwi i okresowej kontroli nerek; lit jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.
LamotryginaWedług ChPL produktu Lamitrin S lamotrygina służy zapobieganiu epizodom depresji u dorosłych z chorobą dwubiegunową typu I, u których przeważają epizody depresji.Lamotrygina nie jest wskazana w doraźnym leczeniu epizodu manii ani depresji; każda wysypka, zwłaszcza w pierwszych ośmiu tygodniach leczenia, wymaga pilnej oceny lekarza.
KwetiapinaWedług ChPL produktu Ketrel kwetiapina jest wskazana w leczeniu epizodów manii o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej oraz w zapobieganiu nawrotom u osób, które reagowały na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.Kwetiapina może zaburzać sprawność psychoruchową; ChPL zaleca, by nie prowadzić pojazdów, dopóki nie jest znana indywidualna reakcja na lek.
Leki przeciwdepresyjneLeki przeciwdepresyjne psychiatra stosuje w CHAD ostrożnie i zwykle razem ze stabilizatorem nastroju.Charakterystyki leków przeciwdepresyjnych, np. sertraliny, opisują wystąpienie manii lub hipomanii u części leczonych i nakazują odstawienie leku, gdy pacjent wchodzi w fazę maniakalną.
Psychoedukacja i psychoterapiaPsychoedukacja i psychoterapia uczą rozpoznawać wczesne sygnały nawrotu, dbać o regularny sen i współpracować przy leczeniu.Psychoterapia w CHAD uzupełnia farmakoterapię, ale nie jest jej zamiennikiem.

Bezpieczeństwo leczenia: lit, interakcje, ciąża i myśli samobójcze

ChPL litu wymaga natychmiastowego przerwania leczenia przy pierwszych objawach toksyczności. Należą do nich m.in. biegunka, wymioty i odwodnienie, nasilone drżenie, niezborność ruchów, zaburzenia mowy, splątanie i senność; w takiej sytuacji trzeba pilnie zgłosić się do lekarza. Stężenie litu we krwi zwiększają m.in. niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ketoprofen, leki moczopędne oraz inhibitory ACE, dlatego o leczeniu litem należy informować każdego lekarza i farmaceutę, także przy zakupie leków przeciwbólowych. ChPL przypomina też o zapewnieniu odpowiedniej ilości sodu i wody w diecie; przy biegunce lub nadmiernym poceniu, np. w czasie infekcji, potrzebna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym.

Kwetiapiny nie wolno łączyć z inhibitorami enzymu CYP3A4, takimi jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna czy klarytromycyna - to połączenie jest przeciwwskazane. Przy lamotryginie ryzyko wysypki rośnie m.in. przy zbyt szybkim zwiększaniu dawki niezgodnie z zaleceniami i przy jednoczesnym stosowaniu walproinianu.

Przy leczeniu depresji, także w przebiegu CHAD, obowiązuje ostrzeżenie z charakterystyk leków przeciwdepresyjnych: w pierwszych tygodniach terapii i po każdej zmianie dawki lęk, niepokój i myśli samobójcze mogą przejściowo się nasilić, najwyraźniej u osób przed 25. rokiem życia. ChPL litu dodaje, że w depresji i w chorobie dwubiegunowej myśli samobójcze mogą pojawić się niezależnie od przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianie dawki. W takiej sytuacji potrzebny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem, a w zagrożeniu życia numer 112.

Kobiety planujące ciążę powinny omówić leczenie z psychiatrą z wyprzedzeniem. Lit jest w ciąży przeciwwskazany z powodu działania teratogennego w I trymestrze, a karmienie piersią w trakcie leczenia litem również jest przeciwwskazane. Po stwierdzeniu ciąży trzeba niezwłocznie skontaktować się z psychiatrą prowadzącym. Leków nie należy przy tym odstawiać samodzielnie, bo nagłe przerwanie leczenia może sprzyjać nawrotowi choroby; decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz razem z pacjentką.

Kiedy w CHAD potrzebna jest pilna pomoc

Pilnej pomocy wymagają myśli samobójcze lub zamiar zrobienia sobie krzywdy, epizod mieszany, mania z utratą krytycyzmu, gdy chory naraża siebie lub innych, objawy psychotyczne, a także objawy zatrucia litem i rozległa wysypka podczas leczenia lamotryginą. Jeżeli osoba w manii nie dostrzega zagrożenia, pomoc mogą wezwać bliscy. W nagłym zagrożeniu szpital psychiatryczny przyjmuje bez skierowania, a o przyjęciu decyduje lekarz izby przyjęć.

Numery, pod którymi można uzyskać pomoc:

  • 116 123 - telefon wsparcia dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym, całodobowo, bezpłatnie;
  • 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym, całodobowo, bezpłatnie;
  • 116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, całodobowo, bezpłatnie;
  • 112 - numer alarmowy przy bezpośrednim zagrożeniu życia, całodobowo, bezpłatnie.

Leczenie CHAD online - co jest możliwe, a co wymaga psychiatry

W ReceptClinic nie stawiamy rozpoznania choroby afektywnej dwubiegunowej i nie rozpoczynamy jej leczenia. Online można złożyć wniosek o kontynuację terapii już ustalonej przez psychiatrę i potwierdzonej dokumentacją, gdy stan jest stabilny. Wniosek składa się przez formularz z wywiadem medycznym; ocenia go lekarz, a nadzór medyczny sprawuje lek. Damian Wojno (PWZ 3211301). Pytania dodatkowe lekarz zadaje na czacie; nie prowadzimy rozmów wideo ani telefonicznych.

Podstawą prawną jest art. 42 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty: receptę niezbędną do kontynuacji leczenia można wystawić bez badania, jeżeli uzasadnia to stan zdrowia odzwierciedlony w dokumentacji medycznej. Termin realizacji e-recepty nie może przekroczyć 365 dni; odrębne, krótsze terminy dotyczą antybiotyków (7 dni) oraz środków odurzających i substancji psychotropowych (30 dni), do których leki opisane na tej stronie nie należą.

Usługa online nie zastępuje badań kontrolnych. Przy leczeniu litem lekarz może poprosić o aktualny wynik stężenia litu oraz badań nerek i tarczycy, a bez nich odmówić. Wniosek nie jest też właściwą drogą przy nawrocie objawów, epizodzie manii lub depresji, potrzebie zmiany leku czy planowaniu ciąży; wtedy potrzebna jest wizyta u psychiatry prowadzącego. Odmowa jest wynikiem oceny wniosku, więc opłata nie podlega wtedy zwrotowi.

Zasady usługi opisuje strona recepty na leki psychiatryczne w ramach kontynuacji, a postępowanie po decyzji odmownej poradnik co dalej po odmowie lekarza. Informacje o jednym z preparatów kwetiapiny zebraliśmy na karcie leku Ketrel.

Zwolnienie lekarskie przy CHAD zależy od tego, czy aktualny stan uniemożliwia pracę; samo rozpoznanie nie jest jego podstawą. Ocenia to lekarz, który może odmówić albo odesłać pacjenta do psychiatry.

Źródła

E-Recepta Psychiatryczna - 250,00 zł. Wypełnienie wniosku zajmuje kilka minut.
Przejdź do wniosku o kontynuację leczenia

Pytania pacjentów

Co to jest CHAD w prostych słowach?

CHAD to skrót od choroby afektywnej dwubiegunowej. Jest to przewlekła choroba, w której nastrój zmienia się epizodami: okresy depresji przeplatają się z okresami manii, czyli wzmożonej energii, zmniejszonej potrzeby snu i ryzykownych decyzji, albo z łagodniejszą hipomanią. Pomiędzy epizodami wiele osób funkcjonuje dobrze. Chorobę rozpoznaje psychiatra, a leczenie opiera się głównie na stabilizatorach nastroju.

Czym choroba dwubiegunowa różni się od zwykłej depresji?

W depresji jednobiegunowej występują wyłącznie epizody obniżonego nastroju, a w CHAD w przebiegu choroby pojawia się co najmniej jeden epizod manii lub hipomanii. Sam epizod depresji wygląda w obu chorobach podobnie, dlatego psychiatra pyta o okresy wyjątkowej energii i skróconego snu. Różnica ma znaczenie dla leczenia, bo lek przeciwdepresyjny bez stabilizatora nastroju może w CHAD wywołać manię.

Czy ryzyko CHAD dziedziczy się w rodzinie?

Dziedziczy się podatność, a nie samą chorobę. CHAD wyraźnie częściej występuje u krewnych pierwszego stopnia osób chorych, jednak większość dzieci rodziców z tym rozpoznaniem nie zachoruje, a choroba może pojawić się także bez obciążenia rodzinnego. Na ujawnienie się choroby wpływają też stres, zaburzenia snu i substancje psychoaktywne. Informację o chorobie w rodzinie warto przekazać psychiatrze, bo pomaga ona w diagnozie.

Czy w CHAD można przyjmować sam lek przeciwdepresyjny?

Zwykle nie. Charakterystyki leków przeciwdepresyjnych opisują wystąpienie manii lub hipomanii u części leczonych i nakazują odstawienie leku, gdy pacjent wchodzi w fazę maniakalną. Dlatego w CHAD psychiatra łączy go zwykle ze stabilizatorem nastroju albo wybiera lek przeciwpsychotyczny wskazany w depresji dwubiegunowej, np. kwetiapinę. Zmian w leczeniu nie należy wprowadzać na własną rękę.

Czy w ReceptClinic można przedłużyć leczenie CHAD?

Można złożyć wniosek o kontynuację leczenia ustalonego przez psychiatrę i udokumentowanego, gdy stan jest stabilny. Ocenia go lekarz, który pytania dodatkowe zadaje na czacie i może poprosić o aktualne wyniki badań, np. stężenia litu. Nie stawiamy rozpoznania, nie zaczynamy leczenia i nie zmieniamy leków. Przy nawrocie objawów potrzebna jest wizyta u psychiatry, a lekarz może odmówić wystawienia recepty.

Publikacja: 2026-11-08 · Aktualizacja: 2026-11-08. Tekst służy informacji i nie zastępuje rozmowy z lekarzem.

Jak przygotowujemy i sprawdzamy treści w bibliotece: wytyczne redakcyjne.

Pozostałe materiały

Borderline (osobowość chwiejna emocjonalnie): objawy, diagnoza i terapia

Borderline to zaburzenie osobowości, w którym dominują silne i gwałtownie zmieniające się emocje, niestabilne relacje, chwiejny obraz siebie oraz impulsywność. Podstawą leczenia jest długoterminowa psychoterapia, na przykład terapia dialektyczno-behawioralna (DBT), a leki mogą łagodzić wybrane objawy, lecz nie leczą samego zaburzenia. Rozpoznanie stawia specjalista po dokładnej ocenie, nie test w internecie.

Czytaj

Schizofrenia: na czym polega choroba, jak się ją rozpoznaje i leczy

Schizofrenia to przewlekła choroba psychiczna, w której pojawiają się objawy psychotyczne, takie jak urojenia i omamy, a obok nich objawy negatywne (wycofanie, spłycenie emocji, brak energii) i trudności poznawcze. Podstawą terapii są leki przeciwpsychotyczne, a uzupełniają je psychoterapia, psychoedukacja oraz rehabilitacja psychospołeczna. Leczenie powinno być ciągłe, ponieważ jego przerwanie zwiększa ryzyko nawrotu.

Czytaj

Nerwica lękowa - objawy, przyczyny i możliwości leczenia

Nerwica lękowa to potoczne określenie grupy zaburzeń, w których dominuje lęk, m.in. zaburzenia lękowego uogólnionego, napadów paniki i zaburzeń występujących pod postacią somatyczną. Są to stany dobrze poznane i skutecznie leczone, przede wszystkim psychoterapią (szczególnie poznawczo-behawioralną) oraz lekami, najczęściej z grupy SSRI. Poniżej wyjaśniamy, jak rozpoznać objawy, do kogo się zgłosić i czego można się spodziewać po leczeniu.

Czytaj