Karta leku Lorafen: lorazepam w doraźnym leczeniu lęku
Lorafen to lek zawierający lorazepam, pochodną 1,4-benzodiazepiny o działaniu przeciwlękowym i nasennym. Charakterystyka Produktu Leczniczego przewiduje go do stosowania doraźnego i krótkotrwałego w zaburzeniach lękowych oraz w zaburzeniach snu wynikających z nasilonego lęku. Jest wydawany na receptę (kategoria Rp), a lorazepam należy do substancji psychotropowych grupy IV-P, co oznacza szczególne zasady wystawiania i realizacji recepty.
- Substancja czynna
- Lorazepamum
- Obszar
- benzodiazepina
- Kategoria wydawania
- Rp
- Konsultacja
- E-Recepta Psychiatryczna
Lorafen: substancja czynna, grupa leku i mechanizm
Substancją czynną Lorafenu jest lorazepam. W klasyfikacji farmakoterapeutycznej lek należy do grupy leków psycholeptycznych, podgrupy anksjolityków, czyli leków przeciwlękowych (kod ATC N05BA06). Podmiotem odpowiedzialnym są Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” S.A.
Lorazepam oddziałuje na te obszary mózgu, które odpowiadają za regulację emocji, przede wszystkim na układ limbiczny i podwzgórze. Jak inne benzodiazepiny zwiększa wrażliwość receptora GABA-A na kwas gamma-aminomasłowy, główny przekaźnik hamujący w mózgu. Efektem jest wyciszenie nadmiernej aktywności neuronów. Klinicznie przekłada się to przede wszystkim na zmniejszenie lęku i ułatwienie zasypiania; słabiej zaznacza się wpływ rozluźniający mięśnie i przeciwdrgawkowy.
Szersze omówienie całej klasy, w tym różnic między poszczególnymi substancjami, znajdą Państwo na stronie o grupie benzodiazepin.
W jakich sytuacjach lekarz stosuje Lorafen
Charakterystyka Produktu Leczniczego opisuje dwa zastosowania, w obu z zastrzeżeniem, że terapia ma być doraźna i krótka:
- lęk o różnym podłożu, również ten, który towarzyszy chorobom serca i naczyń albo schorzeniom układu pokarmowego;
- kłopoty ze snem, których źródłem jest wzmożony lęk.
Czego Lorafen nie leczy
ChPL zawiera również wyraźne ograniczenia. W zaburzeniach psychotycznych benzodiazepiny nie są wskazane. Benzodiazepin, w tym lorazepamu, nie należy stosować jako jedynego leku w depresji ani w lęku związanym z depresją, ponieważ taka monoterapia może nasilić tendencje samobójcze. Dlatego leczenie depresji i przewlekłych zaburzeń lękowych opiera się zwykle na innych grupach leków i psychoterapii, o czym piszemy w artykule o rodzajach i leczeniu zaburzeń lękowych.
U dzieci przed ukończeniem 12 lat nie potwierdzono ani bezpieczeństwa, ani skuteczności lorazepamu.
Lorafen 1 mg i 2,5 mg: postać i opakowanie
W obrocie są dwie moce Lorafenu: tabletki drażowane 1 mg oraz tabletki drażowane 2,5 mg. W tekturowym pudełku znajduje się jeden blister z 25 tabletkami. Tabletki połyka się, popijając niewielką ilością wody.
Dawkę i czas leczenia lekarz ustala indywidualnie. ChPL zaleca możliwie najniższe skuteczne dawki, a u osób w podeszłym wieku i osłabionych dawkę mniejszą niż u pozostałych dorosłych. Z tego powodu na tej stronie nie podajemy schematów dawkowania. Proszę przyjmować lek wyłącznie tak, jak zalecił prowadzący lekarz.
Obie moce zawierają laktozę i sacharozę, dlatego według ChPL nie powinny ich przyjmować osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy lub fruktozy albo zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Tabletki 2,5 mg zawierają ponadto barwnik czerwień koszenilową (E 124), który może powodować reakcje alergiczne.
Kiedy Lorafenu nie wolno przyjmować
Lek jest przeciwwskazany w każdej z następujących sytuacji:
- uczulenie na lorazepam, inne pochodne 1,4-benzodiazepiny albo którykolwiek składnik tabletki;
- bezdech senny oraz ciężka niewydolność oddechowa;
- ciężka niewydolność nerek i wątroby;
- miastenia, czyli choroba z nużliwością mięśni;
- jaskra z wąskim kątem przesączania;
- ostra porfiria;
- zatrucie alkoholem albo lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy.
Skutki uboczne lorazepamu
Według ChPL działania niepożądane benzodiazepin zgłaszane najczęściej to ataksja (niezborność ruchów), osłabienie mięśni, senność za dnia oraz zawroty głowy. Pojawiają się zwykle na początku leczenia i często ustępują w trakcie dalszej kuracji. Ich liczba i nasilenie zależą od indywidualnej wrażliwości oraz dawki.
W tabeli działań niepożądanych ChPL wymienia też między innymi spowolnienie reakcji, ból głowy, stany splątania i dezorientacji, zaburzenia widzenia, nudności, suchość w jamie ustnej, nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz alergiczne reakcje skórne.
Na dwa zjawiska warto zwrócić szczególną uwagę. Pierwsze to niepamięć następcza, czyli niepamiętanie zdarzeń po przyjęciu leku, czasem z zachowaniem nieadekwatnym do sytuacji. Według ChPL pojawia się ona najczęściej po kilku godzinach od przyjęcia tabletki, dlatego pacjent powinien mieć zapewnione 7-8 godzin nieprzerwanego snu. Drugie to reakcje paradoksalne: niepokój, pobudzenie, agresja, koszmary senne, halucynacje. Częściej występują u dzieci i osób starszych, a po ich pojawieniu się leczenie należy przerwać, kontaktując się z lekarzem.
Lorafen a alkohol, opioidy i jazda samochodem
ChPL nie pozostawia tu wątpliwości: alkohol wzmacnia hamujący wpływ lorazepamu na mózg, dlatego pacjent leczony lorazepamem nie powinien pić alkoholu. Zatrucie alkoholem jest przeciwwskazaniem do podania leku.
Szczególnie niebezpieczne jest łączenie z opioidami, także przeciwbólowymi. Może ono powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon, dlatego takie połączenie lekarz rozważa tylko wtedy, gdy inne leczenie nie jest możliwe. Sedację pogłębiają także leki nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, przeciwpsychotyczne oraz uspokajające leki przeciwhistaminowe.
Część leków spowalnia przemiany lorazepamu w wątrobie i może wzmacniać jego efekt, na przykład omeprazol, fluoksetyna, fluwoksamina, erytromycyna, ketokonazol, cymetydyna czy disulfiram. Inne, jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, a także doustna antykoncepcja hormonalna, mogą go osłabiać. Lekarz oceniający wniosek powinien znać pełną listę przyjmowanych preparatów.
Prowadzenie samochodu i obsługa maszyn mogą być w czasie leczenia utrudnione, bo lek bywa przyczyną senności, luk w pamięci, osłabienia czujności i gorszej koncentracji. Ryzyko rośnie, gdy sen był zbyt krótki.
Lorazepam w okresie ciąży i laktacji
Stosowanie lorazepamu w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze. U noworodka lek przyjmowany pod koniec ciąży może wywołać obniżenie temperatury ciała i ciśnienia, zaburzenia oddychania oraz osłabienie odruchu ssania, a przewlekłe stosowanie w późnej ciąży prowadzi do uzależnienia fizycznego dziecka. W trakcie terapii nie należy karmić piersią. Planowanie ciąży lub jej podejrzenie trzeba zgłosić lekarzowi.
Psychotrop, tolerancja i uzależnienie: co mówi ChPL
Lorazepam jest formalnie substancją psychotropową. Znajduje się w grupie IV-P wykazu prowadzonego na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych.
ChPL opisuje trzy powiązane zjawiska. Tolerancja oznacza, że po kilku tygodniach regularnego przyjmowania lek może działać słabiej. Uzależnienie może mieć charakter psychiczny i fizyczny, a jego ryzyko rośnie razem z dawką i długością terapii; większe jest u osób, które w przeszłości nadużywały alkoholu, leków lub narkotyków, oraz u osób z zaburzeniami osobowości. Może się rozwinąć także przy dawkach terapeutycznych. Zespół odstawienny po nagłym przerwaniu leczenia to m.in. bóle głowy i mięśni, napięcie, drażliwość, bezsenność, a w cięższych przypadkach omamy i drgawki.
Lorafenu nie należy odstawiać nagle. ChPL wskazuje, że po dużych dawkach lub po stosowaniu dłuższym niż 4 tygodnie lek odstawia się pod kontrolą lekarza, stopniowo. Może też wystąpić zjawisko z odbicia, czyli przejściowy powrót objawów, z powodu których lek włączono.
Odpowiedniki Lorafenu i odpłatność
Według rejestru produktów leczniczych lorazepam jest dostępny w Polsce także pod nazwami Lorabex, Lorazepam Orion i Lorazepam TZF. Produkty te mogą różnić się postacią, dostępnymi mocami i składem substancji pomocniczych, a ich charakterystyki mogą się różnić. O zamianie decyduje lekarz, a w aptece może ją omówić farmaceuta.
Odpłatność za Lorafen zależy od apteki i ewentualnego objęcia refundacją we wskazaniu. Aktualny status refundacyjny podaje obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków; w aptece można też zapytać o tańszy odpowiednik. Na tej stronie nie podajemy kwot, bo szybko się dezaktualizują.
Recepta na Lorafen i kontynuacja leczenia online
Lorafenu nie kupi się bez recepty, a oferty sprzedaży z pominięciem recepty pochodzą z nielegalnych źródeł, gdzie realne jest ryzyko podróbek o nieznanym składzie. Na zrealizowanie recepty z substancją psychotropową pacjent ma 30 dni, niezależnie od tego, czy recepta jest papierowa, czy elektroniczna (art. 96a ust. 7 pkt 4 Prawa farmaceutycznego).
Gdy recepta na kontynuację powstaje bez badania (art. 42 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty), § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów kategorii 1 i preparatów zawierających te środki lub substancje stawia dwa warunki. Lekarz weryfikuje dotychczasowe leczenie w systemie P1 albo w wywiadzie, a ostatnie badanie pacjenta musiało się odbyć w okresie maksymalnie 3 miesięcy wstecz.
W ReceptClinic wniosek składa się przez formularz z wywiadem medycznym. Ocenia go lekarz, a nadzór medyczny sprawuje lek. Damian Wojno (PWZ 3211301). Pytania dodatkowe padają na czacie. Zajmujemy się wyłącznie kontynuacją leczenia już prowadzonego i udokumentowanego; rozpoznanie i pierwszy dobór leku należą do psychiatry. Lekarz może odmówić wystawienia recepty, a opłata dotyczy oceny wniosku, więc przy odmowie nie podlega zwrotowi. Szczegóły opisuje strona e-recepty psychiatrycznej, a listę dokumentów do wniosku omawia poradnik jak przygotować się do kontynuacji leczenia.
Substancja czynna
- Lorazepam - Lorazepam: benzodiazepina do doraźnego, krótkiego leczenia lęku i bezsenności lękowej
Źródła
- Charakterystyka Produktu Leczniczego Lorafen (Rejestr Produktów Leczniczych, URPL)
- Ulotka dla pacjenta Lorafen (Rejestr Produktów Leczniczych, URPL)
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów kategorii 1 i preparatów zawierających te środki lub substancje (Dz.U. 2025 poz. 1678)
- Ustawa z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. 2026 poz. 612)
- Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. 2026 poz. 37)
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U. 2024 poz. 1139)
Przebieg konsultacji w sprawie preparatu Lorafen
- 1
Otwarcie formularza
Formularz otwiera się z uzupełnioną nazwą preparatu: Lorafen.
- 2
Wypełnienie wniosku
Podają Państwo dane oraz wypełniają wywiad medyczny. Zajmuje to kilka minut.
- 3
Wniesienie opłaty
Opłata za konsultację wynosi 250,00 zł i wnoszona jest po wypełnieniu wniosku.
- 4
Weryfikacja przez lekarza
Lekarz z prawem wykonywania zawodu rozpatruje wniosek i podejmuje decyzję.
- 5
Przekazanie kodu
Jeśli lekarz wystawi receptę, kod trafia do Państwa e-mailem. Podają go Państwo w aptece wraz z numerem PESEL.
- Wpis do RPWDLPlacówka działa jako podmiot leczniczy.
- Nadzór medycznylek. Damian Wojno, PWZ 3211301.
- Decyzja lekarzaO recepcie decyduje lekarz; może dopytać na czacie.
- Jasne zasady opłatyPłacą Państwo za ocenę lekarza; zwrot, jeśli zrezygnują Państwo przed oceną.
- Płatność BLIK lub kartąSzybko i bezpiecznie, dopiero po wypełnieniu wniosku.
Pytania pacjentów: Lorafen
Przy jakich problemach lekarz sięga po Lorafen?
Lorafen służy do krótkiego, doraźnego łagodzenia lęku, w tym lęku przy chorobach serca i układu pokarmowego, oraz bezsenności wywołanej silnym lękiem. ChPL zastrzega, że nie stosuje się go w psychozach ani jako jedynego leku w depresji. O tym, czy preparat jest właściwy w konkretnej sytuacji, decyduje lekarz po ocenie stanu zdrowia.
Czy lorazepam to psychotrop i czy grozi uzależnieniem?
Tak. Lorazepam jest substancją psychotropową grupy IV-P, a Lorafen wydaje się na receptę Rp. ChPL ostrzega, że dłuższe stosowanie może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego, nawet przy dawkach terapeutycznych, a po kilku tygodniach skuteczność może słabnąć. Ryzyko rośnie z dawką i czasem leczenia. Leku nie należy odstawiać nagle, tylko stopniowo pod kontrolą lekarza.
Czym można zastąpić Lorafen?
Ten sam lorazepam zawierają w Polsce także Lorabex, Lorazepam Orion i Lorazepam TZF. Mogą mieć inną postać, moc i substancje pomocnicze. Zmiana preparatu, a tym bardziej przejście na inną benzodiazepinę, wymaga decyzji lekarza, bo ChPL ostrzega przed objawami odstawienia przy zamianie leku długo działającego na krótko działający.
Czy w trakcie leczenia Lorafenem można wypić alkohol?
Nie. Według ChPL pacjent leczony lorazepamem nie powinien pić alkoholu, ponieważ alkohol wzmacnia hamujący wpływ leku na mózg, a zatrucie alkoholem jest przeciwwskazaniem. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie i agresja, według ChPL najczęściej występują właśnie po spożyciu alkoholu.
Jak szybko Lorafen zaczyna działać i jak długo pozostaje w organizmie?
Według ChPL maksymalne stężenie lorazepamu we krwi występuje po około 2 godzinach od przyjęcia, a lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego; ChPL nie podaje natomiast, po jakim czasie pojawia się odczuwalny efekt. Biologiczny okres półtrwania wynosi około 12 godzin. Odczuwalny efekt zależy od dawki i wrażliwości pacjenta, dlatego senność i spowolnienie mogą utrzymywać się przez wiele godzin.
Pozostałe preparaty
Afobam
250,00 złAlprazolam - benzodiazepina do krótkotrwałego leczenia ciężkich stanów lękowych
Diazepam
250,00 złDiazepam (benzodiazepina): lęk, napięcie mięśni, odstawienie alkoholu
Alprazolam
250,00 złAlprazolam (benzodiazepina): krótkotrwałe leczenie ciężkich stanów lękowych
Estazolam
250,00 złEstazolam: benzodiazepina do krótkotrwałego leczenia zaburzeń snu
Strona ma charakter informacyjny, opisuje procedurę i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Nie zawiera zaleceń dotyczących dawkowania ani sposobu stosowania preparatu - o tym decyduje lekarz. W stanie zagrożenia życia obowiązuje numer 112.
Redakcja ReceptClinic - recenzja medyczna: lek. Damian Wojno (OIL Olsztyn, PWZ 3211301)
Publikacja: 2026-10-23.
Jak przygotowujemy i sprawdzamy treści: wytyczne redakcyjne.